„Według Juliusza Soloni najstarsza w pełni udokumentowana wersja proroctwa pochodzi z tekstu z Muzeum Czapskich i datowana jest na 1812 r. Składa się ona z numerowanych fragmentów. Trzy końcowe od 8 do 10, które odnoszą się najprawdopodobniej do przyszłości brzmią następująco. „Przyłączy się do Polaków Turczyn, Anglik pójdą przez Kijów zawalając Dniepr trupami moskiewskimi i zajdą w daleki kraj moskiewski.
Polski kraj zostanie w dawnych granicach za pomocą Turków i króla angielskiego.
W znacznej części świata nabożeństwa wezmą inną formę, królestwa nowe nastąpią, a stare zmienią się i szczęśliwość będzie do lat trzydziestu, dalej zaś, co nastąpi, mówić mnie nie wolno".
A oto fragment innej wczesnej wersji. „Polski kraj zostanie w dawnych granicach za pomocą Turków i Anglików. Mały i mało znany naród wystąpi i zjedna sobie znaczenie w Europie. (...) W znacznej części świata odmieni się zewnętrzne nabożeństwo, nastaną nowe rządy, stare zmienią się albo upadną i szczęśliwość trwać będzie przez wiele lat".
W odpisach krążyła po Polsce też wersja proroctwa z powieści „Werayhora" Michała Czajkowskiego wydanej w 1837 roku w Paryżu. Ona również zapowiadała wyzwolenie, powstanie i walkę zwycięską z wrogami i kończyła się tak... „a od Czarnego Morza do Bałtyckiego, od Karpatówpo Niżowe Stepy nie będzie Niemca ani Moskala na polskiej ziemi. I Polska będzie wielka, potężna po wiek wieków".“(14)